Het museum presenteert een bijzondere tentoonstelling rond de Meppeler kunstenaar Marcel Wanders (niet degene van het KLM servies), ooit behorend tot de noordelijke realisten. Zijn werk, lang vergeten en wonder boven wonder teruggevonden dankzij een attente medewerker bij Kringloop De Wolden. Het toont het Meppel en omgeving van de jaren 1990 in helder licht, ongeacht eventuele bewolking. Een deel uit deze serie is toen geëxposeerd in het toenmalige Kunsthuis Secretarie. Wanders vertrok ooit naar Azië en liet alles achter. Nu krijgt zijn oeuvre de aandacht die het verdient.
De schilderijen zijn te koop voor kringloopprijzen; de opbrengst komt ten goede aan het museum en aan lokale goede doelen.

Het O-Collectief:

Jeannet Klement maakt figuratieve beelden en scenes van klei. De beelden zijn gebaseerd op indrukken en observaties van haar dagelijks leven, waarbij de mens centraal staat. Ze zoomt in op ogenschijnlijk onbelangrijke situaties, die echter voor eenieder herkenbaar zijn.

Sari Piek schildert (grote en kleine) gezichten die een realistisch uiterlijk hebben, maar vaak bijna abstract zijn. De werkelijkheid is vertaald in de vorm van een menselijk gezicht, maar is geen portret. De verf is aangebracht met grote gebaren, vegen en vlakken als een gebeeldhouwde figuratie.

In het werk van Marieloes Reek staan mensen centraal, ingetogen en geheimzinnige figuren die net naast de wereld staan. Het zijn geen duidelijke mannen of vrouwen, het zijn mensen losgeschilderd van de tijd en in een spaarzaam aangegeven omgeving geplaatst.

Maartje Strik maakt fantasieportretten van mensen die drager zijn van een idee, of een emotie, gerelateerd aan de ander en de buitenwereld. Hoe kan ik me uitdrukken, en hoe verhoud ik mijzelf tot de wereld? Hiervoor gebruikt Strik beelden van de nacht, de stilte, de droom, de eenzaamheid, en van de natuur.